[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره من :: عضویت در پایگاه :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره من::
یادداشت های من::
وب نوشت::
اخبار و اطلاع رسانی::
تالار افتخارات::
سوابق اجرایی::
پژوهش ها::
کتاب ها::
در رسانه ها::
نقد و معرفی کتاب::
گالری::
دانلود فایل::
بانک پاورپوینت::
کتاب الکترونیک::
فوتبال و جامعه::
ورزش و محیط زیست::
پیوندها::
ارتباط با من::
تسهیلات پایگاه::
عضویت در پایگاه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: این روزها آدم بددل چه کسی است؟ ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۷/۱۰ | 
این روزها آدم بددل چه کسی است؟

دکتر فردین علیخواه

در یکی از کلاس‌هایم دانشجویان با اسم کوچک همدیگر را صدا می‌زنند. پدیده‌ای که در سال‌های اخیر زیاد دیده می‌شود. از آن‌ها می‌پرسم: "اگر شما پس از فارغ‌التحصیلی، یکی از همکلاسی‌هایتان را در خیابان ببینید آیا بازهم او را با اسم کوچک صدا خواهید زد؟ آیا مطمئن هستید که توسط همسرش سین‌جیم نخواهد شد؟". تقریباً همه دانشجویان گفتند که "این مشکل همسر اوست نه ما. او باید به نزدیک‌ترین کلینیک روان‌درمانی مراجعه کند !"

- خانمی نوشته است: پس از تعطیل شدن اداره، منتظر تاکسی بودم. یکی از همکاران مرد توقف و تعارف کرد که سوار ماشین او شوم و تا جایی مرا برساند. اول خواستم در صندلی عقب بنشینم. ولی گفتم شاید نشانه بی‌ادبی تلقی شود. او که آژانس من نیست. برای همین در صندلی جلو نشستم. گویا یکی از آشنایان- فضول- دیده بود و خبر را به شوهرم مخابره کرده بود! بارها برای شوهرم توضیح دادم که انگیزه‌ام و موقعیت چه بود ولی ...

-یکی از دوستان تعریف می‌کرد که عضو یکی از گروه‌های تلگرامی است که در آن درباره موضوعات گوناگون بحث می‌شود. او گاهی اوقات مطالب جالب تاریخی را در گروه به اشتراک می‌گذارد و چند نفر از خانم‌های آن گروه ضمن تشکر، برایش استیکرهای گل رز، تشویق و براوو ارسال می‌کنند و گاهی هم در پیام تشکرشان او را با اسم کوچکش می‌نامند. این موضوع دستمایه نزاعی چندروزه و قهر بین او و خانم اش شده است که نسبت به موضوع حسّاس شده...

در سال‌های اخیر عرصه‌های مختلف جامعه به‌تدریج "جنسیت زدائی " می‌شوند. یعنی آنکه زن یا مرد بودن در ورود به عرصه‌های مختلف اجتماعی به‌تدریج در حال رنگ باختن است. درگذشته، زنان عمدتاً به خانه‌نشینی، کوچه نشینی(با همسایگانشان) و محله گردی به‌قصد خرید؛ می‌پرداختند و باز درگذشتۀ نه‌چندان دور؛ وقتی به تعمیرگاه‌های ماشین می‌رفتید انتظار نداشتید که در آنجا زنانی را ببینید که به همراه تعمیرکاران سرشان را زیر کاپوت ماشین کرده باشند و تعمیرکار در حال توضیح دلیل خرابی ماشین باشد. وقتی زنان مهارت رانندگی آموختند و صاحب ماشین شدند طبیعی است که حضور زنان در تعمیرگاه‌ها یا کارواش‌ها بیشتر شود. تغییرات اجتماعی و الزامات زندگی امروزی باعث شده است تا دایرۀ روابط اجتماعی هر یک از ما گسترش یابد و به فراتر از خواروبارفروشی، نانوائی، خشک‌شوئی، میوه‌فروشی و آرایشگاه محل سکونتمان برود. یعنی با این تغییر و تحولات اجتماعی، علاوه بر موارد مذکور، مواردی نظیر همکلاس قدیمی، همکار، همعضو ، همعلاقه و غیره هم وارد دایرۀ روابط اجتماعی ما می‌شوند. منظورم از همعضو ، اعضای گروه‌های واقعی و مجازی(شبکه‌های اجتماعی) هستند که آدم‌ها برحسب علایق مشترکی نظیر محیط‌زیست، بازی، آشپزی، ورزش، کتاب و غیره عضو آن‌ها هستند.

جنسیت زدائی از عرصه‌های مختلف اجتماعی تبعات مختلفی در پی دارد که می‌توان آن‌ها را تحلیل کرد. یکی از آن‌ها افزایش "سلام و علیک" و " گپ و گفت" با کسانی است که ممکن است همسرمان او را نشناسد! در جامعۀ سنتی؛ به دلیل کوچک بودن جامعه، هم مرد و هم زن؛ قصّاب و نانوای محل را می‌شناختند و اگر سلام و علیکی هم بین آن‌ها ردوبدل می‌شد شبهه‌ای به وجود نمی‌آمد. ولی در جامعه جدید هرکدام از این‌ها(زن و شوهر) می‌توانند دنیا و علایق خودشان را داشته باشند. مرد عضو گروه مختلف بازی، ورزش یا ماشین باشد و زن هم عضو گروه‌های طبیعت‌گردی، کتاب‌خوانی و سبک زندگی. درواقع تفاوت علایق آنان، موجب می‌شود که با آدم‌های مختلفی در ارتباط باشند. در بین این گروه‌های مختلف، هم زن وجود دارد و هم مرد. این اقتضای زندگی جدید است. امروزه احتمال آنکه یک زن؛ مکانیک یا صاحب کارواشی را در خیابان ببیند که ماشین اش را به آنجا می‌برد و با او سلام و علیک می‌کند وجود دارد. یا اینکه یکی از همکلاسی‌های قدیمی‌اش که ممکن است زن یا مرد باشد با او تماس بگیرد و احوالش را بپرسد. دقیقاً برای یک مرد هم ممکن است چنین اتفاقاتی رخ دهد. گسترش روابط اجتماعی(فارغ از جنسیت افراد)؛ واقعیت اجتناب‌ناپذیر جامعه امروزی است.

با توجه به این وضعیت، آدمِ « بددل » در جامعه امروز چه کسی است؟ واقعیت آن است که این روزها "بهانه " برای بددل شدن(چه برای مرد و چه برای زن) بسیار زیاد شده است. امروزه بهانه برای سؤال " اون کی بود، این کیه" بسیار است. اگر با الزامات زندگی جدید همراه نباشیم موضوع برای دعوا بسیار زیاد خواهد بود. ما می‌توانیم با هر مسئله‌ای به جان هم بیفتیم و با هم دعوا کنیم:" چرا تو رو با اسم کوچیک صدا می کنه؟ چرا تو تلگرام برات استیکر گل رز می فرسته؟ چرا به‌جای ممنونم بهت می گه قربونت برم؟ پس حتماً...." . کمی کوتاه بیاییم و شرایط را درک کنیم.

این روزها بددلی بهانه‌های جدی می‌خواهد.
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 331 بار   |   دفعات چاپ: 13 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   2 نظر
نظرات کاربران
نظر ارسال شده توسط ناشناس در تاریخ ۱۳۹۶/۷/۱۰
در دنیای مدرن و غیر مدرن هر کسی میدونه داره چی کار میکنه و با چه قصد و نیتی پیام یا استیکری رو میفرسته! و بهتر بگم از طرف جامعه کنونی چطور تفسیر میشه!
قضیه ماها مثل شتر مرغه ، نه کاملا ایرانی هستیم و نه کاملا غربی
بعضی از رفتارها رو کپی کردیم از غربی ها و ادای اونها رو در میاریم در صورتیکه به تبعاتش فکر نمیکنیم.
پس همواره سعی کنیم پایه اخلاق و رفتار جامعه ایرانی و مرزهای اخلاقی مرسوم رو رعایت کنیم تا سو تفاهم یا سو برداشتی ایجاد نشه! که بعدا بخواهیم اون مسئله رو توجیه کنیم یا دلیلش رو شرح بدیم!
به همسران هم باید گفت که تا حدی هم منصف باشند!
به این شکل که هرچه برای خود میپسندند ، برای همسرشون هم بپسندند و ... نه اینکه کاری رو برای خودشون روا بدونند و برای همسرشون ناروا به طور مثال خانمی خودش انواع و اقسام فالوئر مرد داره اما به فالوئرهای زنی که شوهرش داره حساسه و یا برعکس!
نظر ارسال شده توسط ناشناس در تاریخ ۱۳۹۶/۷/۱۰
من مخالفم.
برای منم پیش اومده وقتی استادم تو پیام تلگرامی وسط تابستون درحالیکه هیچ کلاسی با هم نداشتیم حالمو اینطوری پرسید: چطوری خانم فلانی زنده ای؟
و متاسفانه همسرم این پیام تلگرامی رو دید و برام دردسر ساز شد به طوری که برای شروع ترم جدید همش استرس داشتم که با این استاد درس نگیرم و گرنه همسرم مدام رو مخه.
اما من این حس همسرمو بددلی نمیدونم .به نظر من هر آدمی دور خودش یه هاله شخصی داره که هرکسی اجازه نداره واردش بشه!
منم جای همسرم بودم مطمئنا حس خوبی نداشتم.
این استاد محترم هم فاصله شخصی رو رعایت نکردن .و من هم مثل همه خانوما که حس ششم قوی دارن نسبت به استادم احساس خوبی نداشتم چون قبلا هم یه همچین پیام هایی ازش دیده بودم و اینکه واقعا نمیدونم چرا اینقدر اصرار داشت منو با اسم کوچیک صدا بزنه. خودش که میگفت میخواد با دانشجوهاش صمیمی تر باشه!
به نظر من این دختر خاله پسر خاله شدن اسمش صمیمیت مدرن نیست که بگیم تازه بوجود اومده و باید خودمونو باهاش تطبیق بدیم .
آدمیزاده و احساسات قوی و وابستگی که غیر قابل انکاره.
تو دینمون داریم یه نگاه یه تیر از ناحیه شیطون!
آدم بشدت دین مداری نیستم اما برای حرف حساب احترام قائلم.
با تشکر از سایت خوبتون.
پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع Dr. Reza Shajie Official Website
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 853 queries by yektaweb 3535