[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره من :: عضویت در پایگاه :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره من::
یادداشت های من::
وب نوشت::
اخبار و اطلاع رسانی::
تالار افتخارات::
سوابق اجرایی::
پژوهش ها::
کتاب ها::
در رسانه ها::
نقد و معرفی کتاب::
گالری::
دانلود فایل::
بانک پاورپوینت::
کتاب الکترونیک::
فوتبال و جامعه::
ورزش و محیط زیست::
پیوندها::
ارتباط با من::
تسهیلات پایگاه::
عضویت در پایگاه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: ورزش همگانی و ساختار درهم ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۸/۱۰/۲۸ | 
ورزش همگانی و ساختار درهم
 
رضا شجیع
 


ورزش دقیقاً در جایی که باید انجام شود یعنی در کف بازار، فاقد متولی است و چندین نهاد به‌طور موازی و البته جزیره‌ای وظیفه ارائه خدمات ورزشی به مردم را بر عهده دارند. برد سیاست‌های نهاد متولی ورزش یعنی وزارت ورزش و جوانان حداکثر تا سطح میانی است و شهرداری‌ها به‌عنوان مهم‌‌ترین نهادهای ارائه‌‌کننده خدمات مستقیم ورزشی به مردم، هرگز مکلف به اجرای این سیاست‌ها در سطوح شهرستانی و محلی نیستند. باشگاه‌های ورزشی خرد که تعداد آنها اکنون به حدود 25000 باشگاه رسیده است و به نوعی تجلی فعالیت بخش خصوصی حوزه ورزش محسوب می‌شوند، فاقد ارتباط ارگانیک و نظام‌‌مند برنامه‌‌ریزی شده با یکدیگر، سایر نهادها و به‌طور مشخص نظام ورزش هستند و از این‌‌رو میزان سهم آنان در اقتصاد ورزش کشور کاملاً مبهم و نامشخص است. صنعت ورزش و نقش دانشگاه‌ها و مؤسسات پژوهشی، بزرگ‌ترین مجهولات این ساختار هستند و جایگاه مشخصی برای آنها پیش‌‌بینی نشده است. واگذاری اماکن ورزشی مهم‌‌ترین تلاش نهادهای دولتی ورزش برای اجرای ماده (٨٨) یعنی کاهش تصدی‌‌گری دولت و واگذاری امور به مردم و بخش خصوصی است که آن هم در‌‌ گیر و دار اختلاف میان سرمایه‌‌گذاری در ورزش همگانی و درآمدزایی دولت معلق مانده است. هیئت‌‌های ورزشی خواستار واگذاری رایگان و ارزان قیمت اماکن ورزشی به خود هستند و از طرف دیگر، بخش خصوصی واقعی، پول بیشتری برای دریافت این اماکن آن هم با هدف کسب سود بیشتر پرداخت می‌کند. در برخی استان‌‌ها مشاهده می‌‌شود که هیئت ورزشی استان یا شهرستان، برای یک تمرین ساده تیم‌های منتخب استانی یا شهرستانی ناگزیر است سالن دولتی واگذار شده به بخش خصوصی را اجاره کند. اگرچه در برخی استان‌ها راهکارهایی برای حل این مسأله پیش‌‌بینی شده ولی کلیت مسئله پابرجاست و راهکار مدونی برای آن مشاهده نمی‌شود. مشکل دیگر ساختار این است که نهادهای بین‌‌بخشی و مشورتی‌اش در سطح ملی و حداکثر استانی تمام می‌شوند و در سطح شهرستانی و محلی، هیچگونه نهادهای مشورتی متناظری مشاهده نمی‌شود. این امر بدان معناست که هماهنگی در سطح سیاستگذاری بسیار بالا و در سطح اجرا تقریباً صفر است. خلاصه آنکه ساختار ورزش باید از پایین اصلاح شود و نقش همکاری‌های بین‌‌بخشی بویژه همکاری‌های سطح محلی بسیار کلیدی و حیاتی است. جایی که کار به خود مردم واگذار می‌شود و ورزش به جایگاه واقعی خود یعنی عامل بهبود مشارکت، سلامت و هویت جمعی ساکنین سطح محلی باز می‌گردد.
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA
::
دفعات مشاهده: 379 بار   |   دفعات چاپ: 24 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع Dr. Reza Shajie Official Website
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 42 queries by YEKTAWEB 4071