[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره من :: عضویت در پایگاه :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره من::
یادداشت های من::
وب نوشت::
اخبار و اطلاع رسانی::
تالار افتخارات::
سوابق اجرایی::
پژوهش ها::
کتاب ها::
در رسانه ها::
نقد و معرفی کتاب::
گالری::
دانلود فایل::
بانک پاورپوینت::
کتاب الکترونیک::
فوتبال و جامعه::
ورزش و محیط زیست::
پیوندها::
ارتباط با من::
تسهیلات پایگاه::
عضویت در پایگاه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: واکنشگری ::
 | تاریخ ارسال: 1399/11/6 | 
واکنشگری

رضا شجیع
 


کندی ‌و هیلز در کتاب «ورزش، رسانه و جامعه» به یک نکته بسیار جذاب اشاره می کنند؛ نکته آنها این است:
تصور کنید در حال تماشای فوتبال بدون صدای گزارشگر هستید؛ چه اتفاقی می افتاد؟ پاسخ به این سوال از مهمترین فلسفه های وجودی گزارشگر پرده بر میدارد، شاید بگویید صدای گزارشگر، تماشای بازی فوتبال را برایمان جذاب تر می کند، ولی در واقع چنین نیست. آنها بر اساس پژوهشی دریافتند که صدای گزارشگر باعث می شود مخاطب کمتر خسته شود. بدین معنا که تماشاگران در نبود گزارشگر، انرژی بیشتری برای کنش تماشاگری صرف می کنند؛ چرا که باید خودشان سوژه ها، حوادث و اتفاقات روی صفحه تلویزیون که کم هم نیستند را جستجو کرده و پردازش کنند. اما ساده ترین کار گزارشگر این است که «توجه» تماشاگران را قرض گرفته و آن را به سمتی که خودش میخواهد و برایش جذاب است سوق دهد. به بیان ساده تر؛ تماشاگران انرژی کمتری‌ برای انتخاب سوژه های توجه صرف می کنند و این گزارشگر است که این وظیفه مهم را از طرف تماشاگران نمایندگی می کند.
«برنامه راهبردی» مشابه همین کارکرد گزارشگر را برای یک «مدیر» ایفا می کند. این روزها مدیران خسته ای را می بینم که در حال دویدن بر روی تردمیل هستند، با این تفاوت که جهت مسیرشان هم متمرکز نیست و بیشتر شبیه واکنشگرانی هستند که طوفان حوادث روزمره آنها را هر دم به یک سو می برد (البته می برد فقط ولی جلو نمی روند). به همین دلیل است که بر اساس یک یافته پژوهشی عجیب؛ نود درصد استراتژیهایشان روی کاغذ باقی مانده و اینکه در عمل به اهداف میان مدت و بلندمدت مدنظر خود نمی رسند (البته اگر چنین اهدافی داشته باشند) و به همین دلیل است که از فقدان دستاوردهای مشخص و عینی خسته شده و فکر می کنند تلاش هایشان بی نتیجه است و البته مردمی که فکر می کنند اینها مدیران بی کفایتی هستند؛ البته شاید باشند چون تلاشهایشان اثربخش نیست و مانند دوندگانی هستند که بر روی تردمیل در حال عرق ریزی هستند؛ بدون آنکه یک سانتیمتر خودشان و سازمانشان را به پیش ببرند.
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA
::
دفعات مشاهده: 1084 بار   |   دفعات چاپ: 108 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع Dr. Reza Shajie Official Website
Persian site map - English site map - Created in 0.03 seconds with 40 queries by YEKTAWEB 4312