پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع- یادداشت های من
والیبال و آرزوهای دست یافتنی اش

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: ۱۳۹۶/۱۲/۱۰ | 
یادداشت منتشر شده در فصلنامه دنیای والیبال
والیبال و آرزوهای دست یافتنی اش

رضا شجیع



این قانون انسان در جامعه مصرفی مدرن است که هر سطحی از لذت را به او اعطا کنی، انتظارش بالاتر می رود و نوبت بعد لذت بیشتری را طلب می کند. ورزش معاصر یکی از مهمترین ابزارهایی است که مرتبا از طریق تولید انبوه سرگرمی و خلق لحظات هیجان آور و زیبا، لذتی کم نظیر برای مخاطب ایجاد کرده و از این نظر، همچنان نقش مهمی در صنعت فرهنگی کشورها ایفا می کند. قصد ادامه این بحث را ندارم، فقط اینکه والیبال ایران لذت و موفقیتی را در سال های اخیر به مردم هدیه داده است که تکرار آنها کمترین انتظاری است که این روزها در مردم وجود دارد. دیگر کسی نمی تواند از فقدان استعداد در والیبال ایران صحبت کند، دیگر نبود حامی مالی بهانه قابل قبولی نیست و دیگر نمی شود به راحتی مخاطب والیبال دوست ایرانی را خشنود کرد.
به عبارت ساده تر، کار سخت شده است؛ دیگر صحبت از ارتقاء رتبه نیست، صحبت از بهبود میلیمتری رکورد است. ورزشی ها می دانند که برای زدن رکوردهای بهتر، تلاش و ممارست بیشتر، تجهیزات و روش های تمرینی به روز تر و در نهایت سبک مدیریتی عقلانی و حرفه ای تری نیاز است. در یک کلام؛ کار احمد ضیایی از آن چیزی که تصور می شود سخت تر است، انتظارات بالا رفته است و همه منتظر شگفتی ها و موفقیت های عالی تر از فدراسیون والیبال هستند. البته بخشی اعظمی از این انتظار به خود جامعه باز می گردد و در جایی که نهادهای اجتماعی مسئول تولید نشاط و شادابی ناکارآمد عمل می کنند، بار مسئولیت یک تنه بر دوش ورزش افتاده و این ورزش است که به ناچار باید خلاء طبیعی و البته حیاتی نیاز به موفقیت جامعه را پر کند.
بر این اساس معتقدم چوب امدادی والیبال ایران، زمانی به دست احمد ضیایی رسیده است که والیبال ایران از منظر تاریخی وارد دوران تازه ای شده است. از شاخصه های این دوران ظهور استعدادهایی است که تیم ملی والیبال را در میادین بین المللی مطرح کرده و ایران را به مرحله جدیدی از رقابت های سطح بالای بین المللی رهنمون ساخته است و این در حالی است که بین تیم ملی و عملکرد مذکور، با سطح لیگ ها و نحوه مدیریت باشگاه های ما تناسب نزدیکی وجود ندارد. مثل خودرو لوکس و گران قیمتی که پارکنیگ مناسبی برای آن وجود نداشته و یا تعمیرکار خبره ای برای روزهای سخت آن وجود ندارد.
بر این اساس مهمترین انتظار جامعه والیبال از احمد ضیایی مشخصا ارتقاء استانداردهای حرفه ای والیبال و نزدیک کردن مولفه های آن با کلاس جهانی است. لیگ های والیبال ایران باید به سمت جهانی شدن و باز کردن دروازه های خود برای بازیکنان سطح اول والیبال جهان اقدام کنند. باشگاه های حرفه ای والیبال که موتور محرکه چرخش اقتصادی این ورزش محسوب می شوند، ضروری است به سمت پایدارسازی درآمدهای خود و خلق مزیت رقابتی بیشتر نظیر ترانسفر بازیکن اقدام کنند. تیمداری حامیان مالی به معنای باشگاه داری نیست، و این امر در بلندمدت، والیبال ایران را با چالش جدی مواجه خواهد کرد.
استقرار نظام آموزش و تربیت مربیان، موضوع دیگری است که می تواند به طور جدی در دستور کار دکتر احمد ضیایی قرار گیرد. استعدادهای بالقوه و بی نظیر والیبال ایران، تنها در سایهء حضور مربیان توانمند و با دانش روز است که شکوفا شده و به سرمایه های ملموس این رشته ورزشی تربیت می شوند. بنابراین سرمایه گذاری هدفمند فدراسیون بر روی پرورش مربیان، امری است که می تواند تداوم موفقیت والیبال را تضمین کند.
آخرین انتظار از احمد ضیایی، توجه جدی به والیبال شهروندی و همگانی کردن آن در سطح محلی است. توانمندسازی هیأت های شهرستانی و استانی (به ویژه استان ها و شهرستان های مستعد از منظر آمایش والیبال) می تواند فرایندهای توسعه والیبال در سراسر کشور را تسریع نماید. والیبال ایران شایسته موفقیت های بیشتر است و این آرزویی است که با تدبیر رییس جدید، حمایت پیشکسوتان و هم افزایی همه اعضای جامعه والیبال دست یافتنی است.
نشانی مطلب در وبگاه پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع:
http://shajie.ir/find.php?item=1.83.881.fa
برگشت به اصل مطلب