پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع- یادداشت های من
ماسک و دانشگاه کرونا

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: 1399/5/9 | 
ماسک و دانشگاه کرونا

رضا شجیع

امروز با صحنه ای مواجه شدم که حقیقتا تصویر واضحی ای از تناقض ها و ناملایمات درون ماست. مردی که ماسک به صورت داشت، ناگهان در زمان عطسه، ماسک را از یک طرف گوشش آزاد کرد و بعد از عملیات آزادسازی محتوای دهان در فضای آزاد، دوباره ماسک را به صورت گذاشت. آنقدر دیدن این صحنه برای غریب بود که حتی نتوانستم اعتراضم را به این عزیز پروتکل باز اعلام کنم. باز در هر دو معنی آن، بازیگر و بازنده. پس از مدتی با خودم اندیشیدم و در مورد این رفتار فکر کردم، به راستی که رفتارش چقدر شبیه رفتارهای ما در شرایط گوناگون است. مایی که فقط خودمان برای خودمان مهم هستیم و اگر هم ماسک می زنیم برای مریض نشدن خودمان است و نه مریض نشدن دیگران. چنین می کنیم چون اساسا نمی خواهیم ماسکی را تا شب به صورت نگه داریم که به محتویات عطسه خودمان آغشته است و اساسا تعویض ماسک، کنشی است که مستقیما به رفتار اقتصادی ما وابسته است. آن هم در شرایطی که ماسک به یک کالای خاص و لوکس تبدیل شده و معاون وزیر هم ما را به تبدیل پیژامه های رنگارنگمان به ماسک ترغیب می کند.
به هر حال ماسک و رفتار عجیب و غریب این شهروند عزیز، بیش از هر چیز مرا به یاد خودخواهی ها و فردیت زدگی مان انداخت؛ جایی که بین حرف و عملمان فرسنگ ها فاصله وجود دارد و آنجا که باید خودمان به حرف خودمان عمل کنیم، حرف هایمان مثل همان محتویات عطسه، برایمان چندش آور و غیرقابل تحمل است. این بود درس امروز بنده از دانشگاه کرونا.
نشانی مطلب در وبگاه پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع:
http://shajie.ir/find.php?item=1.83.982.fa
برگشت به اصل مطلب