پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع- یادداشت های من
در مورد بازی مافیا ...

حذف تصاویر و رنگ‌ها  | تاریخ ارسال: 1399/8/19 | 
در مورد بازی مافیا ...

رضا شجیع

ساعت ۵ بعد از ظهر جمعه آلاچیق های فاز دو بوستان نهج البلاغه مملو از جوانانی است که در حال انجام بازی مافیا هستند. فضا جدی است و گفتگوها به شکل تماشایی و جذابی در حال انجام است. بازی به قدری جذاب است که می توان نشست و ساعتها تماشا کرد. دروغ و نمایش دو عنصر محوری بازی مافیا هستند، در اینج قصد نقد مستقیم این بازی گفتگومحور‌ را ندارم که اگر داشته باشم طرفداران متعصبش حسابی از خجالتم در خواهند آمد. اما اینکه این بازی نسبتا رایج دهه شصت به بازی محوری و همه گیر دهه هفتادی ها تبدیل شده نکته جالب و قابل توجهی است. جالب تر اینکه بازی مافیا به تلویزیون هم رسوخ کرده و با همین اسم به یکی از برنامه های پرطرفدار شبکه سلامت نیز تبدیل شده است.
راستش را بخواهید می توان یک دو جین نقد به این بازی اصطلاحا «پارتی گیم» وارد کرد؛ ولی رونق گسترده این بازی از یک کارکرد پنهان خبر می دهد. کارکرد ناخواسته و ناخودآگاه که منطقش در هیچ برنامه درسی و آموزشی رسمی مشاهده نمی شود. منطقی که پیش از این میشد در سریال ها و فیلم های سینمایی و البته در برخورد مستقیم و البته رنج آور با واقعیت های تلخ اجتماعی تجربه کرد. منطق بازی این است که تقابل دوگانه خیر و شر که بر کلیت جهان هستی و زیست جهان انسان غالب است در اینجا نیز ماهیت محوری به خود گرفته و فردی (بازیکنی) که بر حسب تصادف یا به قول هایدگر، #پرتاب_شدگی در مقام خیر (شهروند) یا شر (مافیا) قرار می گیرد ضرورتا برای بقا و ماندن در بازی باید به دامن #نمایش و #تظاهر پناه ببرد. وگرنه خیلی زود حذف شده و به اصطلاح بازی «کشته» می شود.
نکته جذاب بازی شاید همین چرخش نقش، پرتاب شدگی و تلاش برای بقا باشد؛ جایی که به قول گیدنز ماهیت خاکستری انسان و پدیده های دنیای مدرن به زیبایی آشکار می شود. چقدر تلخ که بازی به ما می آموزد؛ دروغ همان گناه کبیره ای است که امروز بیش از هر زمان دیگر کارکرد دارد و برنده دروغگویی است که دروغگوهای دیگر رو زودتر شناسایی کند. خودتان حدس بزنید ویژگی های برنده را ...
نشانی مطلب در وبگاه پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع:
http://shajie.ir/find.php?item=1.83.986.fa
برگشت به اصل مطلب