پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع- فوتبال و جامعه
فوتبال ایران، کلاف سردرگم

حذف تصاویر و رنگ‌ها
فوتبال ایران، کلاف سردرگم

مهدی مرادی
کارشناس جامعه شناسی فوتبال

AWT IMAGE

فوتبال، ورزشی اجتماعی است چرا که شکل و ماهیت آن گروهی است و همچنین بیشترین مخاطبان را چه به صورت ورزشکار، هوادار و تماشاگر در سطح دنیا دارد. فوتبال یکی از ارزان ترین رشته های ورزشی است و همین در دسترس بودن و ارزان بودن منجر به همه گیر شدن آن شده است. اگر از دریچه جامعه شناختی به ماهیت فوتبال بنگریم، درمی یابیم که ذات فوتبال پاک است و برای خود نیز قواعد و اصولی دارد که آن را از سایر رشته های ورزشی متمایز می کند.
اگر به فضای فوتبال ایران با شفافیت و دقت بنگریم، در می یابیم که عدم ضابطه مندی و ریل گذاری مناسب در بخش مدیریت، باعث گسترانیدن سفره ای در این عرصه شده که هر روز بر قدرت، قلدری، ولع و سهم همنشینان این سفره بیشتر می شود، بنابراین صدای این پلشتی ها و پلیدی ها به جایی نمی رسد. به عنوان مثال، دلال خرده پایی را بنگرید که با توجه به سفره بسیط موجود، ره صد ساله را در یک سال طی می کند و به دلال تراز اولی تبدیل می شود و اگر قبلاً ده فوتبالیست را سرکیسه می کرد، هم اینک می تواند 100 فوتبالیست را سرکیسه کند و با توجه به قدرت و جایگاه به دست آمده در زمان اندک، بدون ضابطه و در مسیر نادرست، چه بسا می تواند مربی و حتی مدیر باشگاهی را نیز تغییر داده و یا تعیین نماید. لازم به ذکر است که همه همنشینان این سفره از این قاعده و اسلوب رایج حمایت و پیروی می کنند، چرا که سهم همه لحاظ می شود.
نتایج پژوهشی میدانی در سال 1394 نشان داد که 90 درصد فوتبالیست ها عامل پیشرفت خود را دلال ها می دانستند و از این رابطه دو طرفه راضی و خشنود بودند؛ دلال هایی که قیمت بازیکن 100 میلیونی را یک شبه یک میلیارد می کنند و چه مشکلات و معضلات اجتماعی- اقتصادی از پس این تفکر ناصحیح به وجود می آید و از آن بدتر، رواج این بی فرهنگی به عنوان فرهنگ رایج در فوتبال ایران و به ویژه در فوتبال پایه که از سطوح تیم های ملی و آکادمی تیم های بزرگ شروع شده و به شهرستان ها نیز سرایت کرده است و دامان برخی از خانواده های فوتبال دوست را نیز دستخوش تغییر کرده است.
جغرافیای فوتبال ایران حاکی از آن است که نشانه های این ارتباطات ناسالم در اکثر جاهای کلیدی و اثرگذار فوتبال دیده می شود و همانند قارچ خودرویی است که سالانه متورم تر و سمی تر می شود. اگر به دست های پشت پرده یا همان مدیریت در سایه فوتبال بنگریم و بیندیشیم، ملاحظه می شود که موارد کثیری در این راه قدم برمی دارند و هر روز به تعدادشان افزوده می شود. به نظر می رسد که قدرت این طیف نیز بر بدنه فوتبال می چربد و هر از چند گاهی موجبات تصمیمات غیر منتظره و بعضاً غیر قابل پیش بینی را در عرصه فوتبال به وجود می آورد. همانند قوانین، مواد و تبصره هایی که به فراخور نیاز و در زمان مقتضی در فدراسیون فوتبال صادر شده و پس از انجام امور مورد نظر، نقض گردیده است.
اینک با توجه به لایه های پیدا و پنهان مدیریت فوتبال کشور و ارتباطات موجود آن؛ سؤال هایی به ذهن متبادر می شود. فوتبال پایه ایران در سطوح مختلف و در طی این چند سال چه رهاوردی را در سطح بین المللی داشته است؟ تیم ملی فوتبال ایران با توجه به هزینه های بسیار، چه خروجی مثبتی را به لحاظ ساختاری، پشتوانه سازی و فنی داشته است؟، به واقع این کلاف های سردرگم فوتبال ایران در دستان چه کسانی است؟، آیا اگر فوتبال ایران دارای تفکر عمیق و مدیریت مبتنی بر دانش، آینده نگری و ضابطه مندی می بود، به این نقطه کور می رسید؟
سؤال مهم تر این است، واقعاً چه باید کرد؟، بر همگان واضح و مبرهن است که فضای فوتبال ایران دارای چه درجه خلوصی است و به واقع که رویکرد و حرکت مدیریتی و فنی فوتبال کشورمان در آفساید قرار دارد و وزیر ورزش و جوانان، مدام پرچم می زند ولی برخی از مجلس نشینانِ ناظر و به ظاهر ورزش دوست، به جای دیدن پرچم، روی خود را به سمت دیگری می چرخانند و نگاهشان به سرابی است که زایده تفکر مافیای فوتبال ایران است و هر از چندگاهی دسته به جیب برده و به این وزیر لایق و باریک بین، کارت زرد نشان می دهند و شعار استیضاح را سر می دهند، چون اعتقاد دارند وی نباید پرچم بزند و این آفسایدهای مکرر و فاحش را نمی خواهند باور داشته باشند و یا حتی ببینند.
ظاهراً، قدرت مافیای فوتبال به حدی است که تأثیر خود را ولو به صورت هاله ای بر بخشی از بدنه دولت نیز گذاشته است و تلاش دارند که کلید و قفل را از وزیر دانشمند، با درایت و سالم ورزش و جوانان نیز بربایند. انتظار می رود که دولت محترم و اعضای محترم مجلس شورای اسلامی با تدبیر و امید به آینده به حمایت از وزیر مقتدر و البته تنهای این روزهای وزارت ورزش و جوانان بیایند و نگذارند که مافیای قدرت، مافیای آلودگی و ناپاکی،  وقیح تر و گستاخ تر از قبل شود و بر قدرت و مقام خود بیفزایند. قطعاً درختی که بالغ بر چند دهه از عمر آن می گذرد دارای ریشه های بسیار و ساقه تنومندی است و حذف و از بین بردن آن زمانبر است و همچنین اگر حمیت و تلاش همگرایی در بدنه دولت و مجلس شکل بگیرد، قطعاً در سال همدلی و همزبانی و با حمایت ملت می توان تدبیر و چاره اندیشی نمود و با ایجاد هم افزایی در بین دستگاه های مسئول، امیدوارانه قدم به سمت اصلاح فوتبال کشور برداشت.
نشانی مطلب در وبگاه پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع:
http://shajie.ir/find.php?item=1.88.300.fa
برگشت به اصل مطلب