[صفحه اصلی ]   [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره من :: عضویت در پایگاه :: تماس با ما ::
بخش‌های اصلی
صفحه اصلی::
درباره من::
یادداشت های من::
وب نوشت::
اخبار و اطلاع رسانی::
تالار افتخارات::
سوابق اجرایی::
پژوهش ها::
کتاب ها::
در رسانه ها::
نقد و معرفی کتاب::
گالری::
دانلود فایل::
بانک پاورپوینت::
کتاب الکترونیک::
فوتبال و جامعه::
ورزش و محیط زیست::
پیوندها::
ارتباط با من::
تسهیلات پایگاه::
عضویت در پایگاه::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
..
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
..
:: المپیک و خیزش نارنجی ها ::
 | تاریخ ارسال: 1400/7/19 | 
المپیک و خیزش نارنجی ها

رضا شجیع



در حالی که ۱۱۳ کشور از ۲۱۶ کشور حاضر در بازی های المپیک، دست خالی و بدون مدال به کشورهایشان بازگشتند، اما نمودار روند پیشرفت کشورهای نارنجی امیدهایی را در دل بسیاری از کشورها روشن ساخته است. لطفا به نمودار بالا نگاه کنید؛ اگر کشورهای شرکت کننده در بازی های المپیک را به چهار گروه (اول تا دهم؛ یازدهم تا بیستم؛ بیست و یکم تا چهلم، و چهلم به بعد) تقسیم کنیم؛ شاهد روند تغییرات کشورهای مدال آور‌ از اولین دوره بازی ها تا آخرین دوره آن یعنی بازی های المپیک توکیو خواهیم بود.

ده کشور اول بازی ها که با رنگ آبی سورمه ای در نمودار نشان داده شده اند؛ به تدریج در حال ضعیف شدن و کاهش سهمشان از بازار مدال ها هستند و از آن طرف کشورهای نارنجی (چهلم‌ به بعد) از سال ۱۹۸۶ جهش و یا اصطلاحا خیزش خود برای کسب مدال را آغاز کرده اند. در حالی که در بازی های توکیو،. ده کشور اول ۵۵ درصد مدال ها را به خانه بردند، این کشورهای نارنجی بودند که با رشدی ۱۳ درصدی، فضای بیشتری برای خود باز کردند.

برمودا، گرانادا، سان مارینو، ترکمنستان و بورکینافاسو جزو کشورهای نارنجی هستند که در بازی های توکیو خوش درخشیدند و نام کشورشان را پس از سال ها به تالار افتخارات المپیک اضافه کردند. در حالی که کشورهای یازدهم تا چهلم به وضعیت تقریبا ثابتی رسیده اند، اکنون این سوال ایجاد می شود چه عوامل ایجاد کننده این تغییر روند در جریان بازی های المپیک هستند؟

از مهمترین دلایل بروز این تغییرات می توان به سیاست های جدید کمیته بین المللی المپیک مبنی بر افزایش کشورهای مدال آور از طریق اعمال سیاست های برابری جنسیتی، سرمایه گذاری و صبر استراتژیک کشورهای نارنجی، افزایش دانش تخصصی علوم ورزشی و علم تمرین، و همچنین ظهور استعدادهای ورزشی در این کشورها اشاره کرد. ضمن اینکه ده کشور اول المپیک هم به تدریج با این سوال مواجه می شوند؛ که آیا این میزان هزینه گزاف برای حفظ وضعیت در المپیک ضروری است؟

آنچه مسلم است؛ جغرافیای سیاسی المپیک در حال تغییر است و برنامه کلان ‌و بلندمدت کمیته بین المللی المپیک با دقت بسیار در حال اجراست؛ تبدیل المپیک به جایی که کشورهای کوچک هم بتوانند بزرگ شوند و بزرگی کنند.
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA
::
دفعات مشاهده: 174 بار   |   دفعات چاپ: 12 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر

پایگاه اطلاع رسانی دکتر رضا شجیع Dr. Reza Shajie Official Website
Persian site map - English site map - Created in 0.03 seconds with 40 queries by YEKTAWEB 4343